Karma Grup Eğitim Denetim ve Danışmanlık Hizmetleri Satış Pazarlama Koordinatörü Sinem Bahçekapılı, 31 Aralık 2026’da tamamlanması gereken yeni gıda etiketleme düzenlemesinin markalar için yalnızca yasal bir zorunluluk olmadığını, tüketici güvenini güçlendirmek ve marka iletişimini yeniden yapılandırmak açısından önemli bir fırsat sunduğunu belirtiyor. Bahçekapılı, yeni dönemde markaların doğru bilgilendirme ve şeffaflığı iş yapış biçimlerinin merkezine yerleştirmesi gerektiğini vurguluyor.
31 Aralık 2026 itibarıyla uyum sürecinin tamamlanması gereken yeni etiketleme düzenlemesi, gıda markaları açısından nasıl bir dönüşüm yaratıyor? Bu değişikliği yalnızca yasal bir zorunluluk olarak mı, yoksa marka iletişimini yeniden değerlendirmek için bir fırsat olarak mı görüyorsunuz?
Türk Gıda Kodeksi Gıda Etiketleme ve Tüketicileri Bilgilendirme Yönetmeliği’nde yapılan değişiklikler, tüketicinin satın aldığı ürünün gerçek niteliğini daha kolay anlayabilmesini hedefliyor. Bu doğrultuda ürün adı, ambalaj üzerindeki görseller, tanıtıcı ifadeler ve tüketicinin algısını etkileyen diğer unsurlar yeniden ele alınıyor.
Markaların bu değişimi, yalnızca mevcut etiketlerini mevzuata uygun hale getirmek şeklinde değil, marka iletişimlerini ve tüketiciye verdikleri mesajları yeniden değerlendirmek için bir fırsat olarak ele almaları gerektiğini düşünüyoruz.
Yeni düzenlemeyle ürün ambalajlarında kullanılan görseller, ürün isimleri ve tanıtıcı ifadeler konusunda önemli sınırlamalar getiriliyor. Bu değişiklikler markaların ambalaj tasarımlarını, pazarlama dillerini ve ürün konumlandırma stratejilerini nasıl etkileyecek?
Bu düzenlemelerin en önemli etkilerinden biri, ambalaj tasarımında görsel iletişim ile ürünün içeriği arasındaki ilişkinin daha belirleyici hale gelmesi olacak.
Özellikle aroma verici kullanılan ürünlerde, tüketicide gerçek bir meyve veya bileşen bulunduğu algısını oluşturabilecek görsellerin kullanımı sınırlandırılıyor. Örneğin, muz aromasıyla tat profili oluşturulan bir ürünün ambalajında gerçek muz görselinin kullanılması ve ürünün doğrudan “muzlu” olarak adlandırılması mümkün olmayabilecek. Bunun yerine ürünün niteliğini doğru yansıtan “muz aromalı” gibi ifadelerin kullanılması gerekecek.
Benzer şekilde, bir ürünün gerçekte sahip olmadığı özellikleri çağrıştıran “tereyağı tadında”, “çikolata lezzeti” veya “zeytinyağı tadında” gibi ifadeler de ilgili ürün gruplarına göre yeniden değerlendirilmeli.
Tat profili tamamen aroma verici ile sağlanan ürünlerde gerçek meyve/gıda görselinin kullanılması da yasaklanıyor. Ürünün adında da doğrudan “Meyveli” ibaresi yerine “Aromalı” yazmak zorunda.
Bir diğer önemli konu ise temel görüş alanı. Markanın en büyük yazıldığı alan olarak tanımlanan bu alanda ürün adı ve net miktar gibi bilgilerin doğru şekilde konumlandırılması gerekiyor. Ürün adını oluşturan kelimelerin aynı büyüklükte, aynı yazı tipi ve stilde yer alması da tasarım süreçlerinde dikkate alınması gereken önemli bir değişiklik.
Bununla birlikte, pazarlama iletişiminin tamamen kısıtlanacağını düşünmüyoruz ancak tüketiciye söz konusu değişikliklerin aktarılmasında kullanılan iletişimin kıymetli olduğunu düşünüyoruz.
Tüketicilerin satın alma kararlarında ambalaj tasarımı ve ürün üzerindeki mesajlar önemli bir rol oynuyor. Daha şeffaf ve doğru bilgilendirmeyi esas alan yeni etiketleme yaklaşımının tüketici güvenine ve marka algısına etkilerini nasıl değerlendiriyorsunuz?
Özellikle dijital alışveriş yaygınlaştığı için bu konu daha da önemli hale geliyor. Tüketicinin ürünü fiziksel olarak inceleyemediği e-ticaret ortamlarında içerik, alerjen, besin değerleri ve ürün özelliklerinin doğru sunulması güven ilişkisinin temelini oluşturuyor. Marketlerden bir kısmı online raflarında ürün içeriğini mutlaka koymaya dikkat ederken birçok ürünün içerik bilgisi maalesef mevcut değil. Tüketici sıklıkla e-ticarette ürün görseliyle seçim yapmak durumunda kalıyor. Bu açıdan ön yüzdeki bilgilerin içeriğe daha uygun hale getirilmesi e-ticarette de ürün seçimini etkileyecek. Geçtiğimiz BrandWeek’te lansmanı yapılan “Türkiye Trendleri 2026” araştırmasının bulgularına göre katılımcıların %67’sinin ‘ alışveriş yaparken nicelikten çok niteliğe’ önem veriyor, %55’i için ise iyi maddi kazançtan bağımsız manevi tatmine duygusal alışverişe dayanıyor. Yani tüketici bir yandan duygusal alışveriş yaparken bir yandan da nitelikli ürün arıyor. Ancak araştırmanın başka bir çarpıcı sonucu ise şu: tüketiciler gıda ürünlerinin içeriği konusunda resmi kurumlardan (%30) ziyade sosyal medyadaki bağımsız denetçilere ve içerik üreticilerine (%32) daha fazla güven duyuyor.
Tüketiciler ambalaj üzerindeki beyanla etikette yazılanı karşılaştırarak tutarlılık arıyor ve bunu bulamadığında kararından vazgeçiyor. Araştırmalar tüketicilerin etikette en çok (%61) katkı maddesi oranlarına baktığını gösteriyor. Ancak tüketicilerin sadece %32’si katkı maddeleriyle ilgili bilgi sahibi.
Ayrıca tüketiciler etiket okusa bile bu bilgilerin kendi beslenmeleri için ne anlama geldiğini yeterince bilmiyor. Örneğin yapılan araştırmalar tüketicilerin %60 gibi büyük bir oranının yağın her zaman sağlık için kötü olduğu ve mümkün olduğunca kaçınılması gerektiği yönünde yanlış bir algıya sahip. Oysa sağlıklı yağlar vücut fonksiyonları için gerekli. Bununla beraber tüketicilerin yarısı lifli gıdaların kan kolesterolü ve kan şekerini dengelemedeki rolünü tam olarak bilmiyor. Hatta katılımcıların hemen hemen hepsi günlük tüketilmesi gereken tuz miktarını bilmemekte. Etiket ve içerik okur yazarlığı yaş grupları arasında farklılaşıyor.
Etikette yer alan içeriklere karşılık gelen besin değerleri tüketicilerin önemli bir bölümüne hala beklenen seviyede anlam ifade etmiyor. Hal böyleyken ambalaj üzerindeki temel görüş alanı, ürün adlandırmaları ve görseller gibi doğrudan tüketici algısına hitap eden unsurlar tüketicinin algısına doğrudan yön veriyor.
Yeni düzenlemeye uyum kapsamında ambalajların yenilenmesi, mevcut stokların yönetimi ve pazarlama iletişiminin yeniden planlanması gerekiyor. Bu süreçte şirketlerin karşılaşabileceği temel zorluklar neler olacak? Satış ve pazarlama ekipleri nasıl bir yol izlemeli?
Şirketlerin karşılaşacağı en önemli zorluklardan biri, mevcut ürün portföylerinin tamamını yeni düzenlemeler açısından değerlendirmek olacak.
Özellikle çok sayıda ürün çeşidine, farklı ambalaj boyutlarına ve geniş bir dağıtım ağına sahip işletmelerde bu süreç ciddi bir koordinasyon gerektiriyor. Ürün formülasyonları, kullanılan hammaddeler, ürün isimleri, ambalaj tasarımları ve pazarlama materyallerinin birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.
Burada özellikle vurgulamak istediğimiz bir nokta var: 31 Aralık 2026 tarihi yalnızca yeni etiketlerin kullanılmaya başlanacağı bir tarih değil. Bakanlık açıklamasına göre, ilgili yönetmelik ve kılavuz değişikliklerine uygun olmayan ürünler bu tarihten sonra, raf ömrüne bakılmaksızın piyasada bulundurulamayacak
Satış ve pazarlama ekiplerinin bu süreci yalnızca tasarım departmanının sorumluluğuna bırakmaması gerekiyor. Mevzuat, kalite, AR-GE, üretim, satın alma, ambalaj tedarikçileri ve pazarlama ekipleri birlikte çalışmalı.
Özellikle satış ekipleri, müşteriler ve perakende kanallarıyla iletişimi önceden planlamalı; pazarlama ekipleri ise değişen ürün isimleri ve ambalaj tasarımlarının marka algısına etkisini değerlendirmeli.
Bizim önerimiz, her ürün için mevzuat uygunluğunun değerlendirildiği, gerekli değişikliklerin belirlendiği ve sorumluların tanımlandığı sistematik bir geçiş planı oluşturulmasıdır.
31 Aralık 2026’ya yaklaşırken markalara nasıl bir hazırlık süreci önerirsiniz? Yeni dönemde tüketici beklentilerine yanıt veren, mevzuata uyumlu ve rekabet gücünü koruyan bir marka iletişimi için hangi adımlar öne çıkacak?
Öncelikle şirketlerin bu süreci son dakika yapılacak bir etiket revizyonu olarak görmemelerini öneriyoruz. 31 Aralık 2026’ya kadar tamamlanması gereken çalışmaların planlı, kontrollü ve departmanlar arası koordinasyonla yürütülmesi gerekiyor.
Özellikle marka iletişiminin yeniden yapılandırılması: Ürünlerin gerçek özelliklerini doğru biçimde anlatan, tüketiciyi yanıltmayan ve markanın değerlerini koruyan bir iletişim dili geliştirilmelidir. Bu yaklaşım yalnızca ambalajla sınırlı kalmamalı; web siteleri, e-ticaret platformları, kataloglar ve reklam materyallerinde de sürdürülmelidir.
Son olarak, mevzuat uyumunun tek seferlik bir çalışma olarak değerlendirilmemesi gerektiğini düşünüyoruz. Gıda mevzuatı sürekli gelişiyor ve işletmelerin bu değişiklikleri düzenli olarak takip etmesi gerekiyor.
Yeni dönemde rekabet gücünü koruyacak markalar, mevzuata yalnızca uyum sağlayan değil, tüketici güvenini iş yapış biçimlerinin merkezine yerleştiren markalar olacak.
Karma Grup olarak yaklaşımımız; doğru bilgilendirme, güvenilir üretim ve sürdürülebilir mevzuat uyumunun birbirinden ayrı düşünülemeyeceği yönünde. Çünkü tüketici güveni, yalnızca doğru bir etiketle değil, ürünün tüm yaşam döngüsü boyunca tutarlı ve güvenilir bir kalite anlayışıyla oluşturulabilir.
https://pdfs.semanticscholar.org/2d1d/b5b4b82b0f746a82fe2a5a3eeeadcd4834e0.pdf
https://mediacat.com/2026-turkiyesi-icin-10-trend/

